---

SEKSUOLOGIA/BIOENERGETYKA SEKSU

---

BIOENERGETYKA SEKSU

Przejdźmy teraz do omówienia jeszcze jednego bardzo ważnego mechanizmu regulacji funkcji seksualnej — bioenergetycznego.

Na planie bioenergetycznym zachodzi znaczna część procesów życiowych organizmu [23,25]. Można mówić o istnieniu w nim specjalnych bioenergetycznych narządów i ścieżek przewodzących. Do takich narządów należą przede wszystkim czakry, a ścieżki przewodzące są reprezentowane przez meridiany.

Praktyczna wiedza o tych strukturach od najdawniejszych czasów była wykorzystywana w sztuce samoregulacji psychicznej w krajach Wschodu. Jednak to właśnie w Rosji nastąpiło jej połączenie z współczesnymi poglądami naukowymi o wielowymiarowej naturze organizmu i stworzono naukę o czakrach i meridianach jako strefach refleksogennych emocjonalno-wolicjonalnej sfery człowieka [14-25].

Opanowanie technik pracy z tymi strukturami wyposaża w radykalne sposoby samoregulacji psychicznej, które pozwalają w ciągu kilku miesięcy przeobrazić się z chorego, nietowarzyskiego, ponurego, skorego do gniewu, wiecznie rozdrażnionego człowieka — w zdrowego, pełnego radości życia, towarzyskiego.

Jeszcze jedna funkcją czakr polega na gromadzeniu, przemianie i rozdzielaniu swobodnych (tzn. nie wchodzących w skład wiązań biochemicznych) bioenergii w organizmie.

Przestrzenne rozmieszczenie czakr w organizmie jest następujące:

Sahasrara — czakra o kształcie dysku, która znajduje się pod kością ciemieniową. Jej średnica wynosi około 12 cm, wysokość — około 5 cm (przytaczamy wymiary właśnie rozwiniętych czakr). To jest obszar półkul przodomózgowia.

Adżnia — duża czakra, rozmieszczona w środku głowy. Ta czakra przestrzennie odpowiada centralnym częściom mózgowia.

Wiszudha — czakra, ulokowana w dolnej części szyi i obejmująca obszar od kręgosłupa do tarczycy włącznie.

Anahata — czakra klatki piersiowej. Dobrze rozwinięta anahata obejmuje większą część klatki piersiowej.

Manipura — czakra górnej połowy brzucha.

Swadhistana — czakra dolnej połowy brzucha.

Muladhara — czakra, ulokowana w dolnej części miednicy od kości ogonowej do kości łonowej.

Stopień rozwoju poszczególnych czakr pokrywa się z cechami psychologicznymi konkretnego człowieka. Tak przy dobrze rozwiniętej

sahasrarze — obserwuje się dobrze wyartykułowana zdolność do myślenia „strategicznego”, tzn. objęcia myślą całej sytuacji w ogółem „jednym spojrzeniem”, „z góry”, co pozwala takim ludziom być przełożonymi o szerokich horyzontach myślowych,

adżnie — umiejętność myślenia „taktycznego”, która pozwala na skuteczne rozwiązywanie „wąskich” szczegółowych problemów w nauce, przemyśle i życiu powszednim,

wiszudhi — zdolność do percepcji estetycznej; dobrzy artyści malarze, muzycy i inni ludzie sztuki to osoby o dobrze rozwiniętej wiszudhi,

Anahacie — zdolność do miłości emocjonalnej (miłość nie „od rozumu”, a „od serca”),

Manipurze — zdolność do energicznych działań (ale też często zauważa się skłonność do stałego dominowania emocji negatywnych typu irytacji i gniewu — u tych osób, które nie pracują nad sobą pod kątem rozwoju duchowego),

Swadhistanie — dobrze wyartykułowana funkcja rozrodcza,

Muladharze — stabilność psychiczna w różnorodnych sytuacjach życiowych.

Każdy z nas miał możliwość w przeszłości doświadczać tych czy innych przejawów aktywności swoich czakr.

Na przykład, przy zmęczeniu umysłowym odczuwa się „ciężar” w obszarze adżni lub sahasrary.

Zaś przy postrzeganiu czegoś bardzo harmonijnego niekiedy „zapiera dech” ze szczęścia — to daje znać o sobie wiszudha. A oto odwrotna sytuacja — i „coś ściska w gardle” — to reakcja tej samej czakry na nieharmonijność sytuacji (na przykład poczucie krzywdy w obliczu niesprawiedliwości innych lub własny błąd, który doprowadził do stanu „ja nie wiem, co mam teraz zrobić!”).

Ależ tak, nasze emocje rodzą się wcale nie w mózgu, ale właśnie na poziomie bioenergetycznym w czakrach. Ten, kto opanował swoje czakry, rozumie to bardzo dobrze; w szczególności potrafi tworzyć i badać swoje emocje, by tak rzec, „w czystej postaci”, jako formacje energetyczne, „z boku”. Natomiast fakty badań elektrofizjologicznych, pokazujące udział struktur mózgu w reakcjach emocjonalnych, odzwierciedlają jedynie drugorzędne ogniwo w łańcuchu realizacji stanów emocjonalnych.

Anahata daje znać o sobie w pewnych chwilach pozbawionej egoizmu miłości. A są też ludzie, których serce duchowe emanuje miłością z czakry anahaty — ciągle na wszystkich wokół i w każdej sytuacji. O takich ludziach mówi się: „człowiek serdeczny”. Takimi mianowicie powinniśmy stać się wszyscy: przecież to właśnie od rozwoju serca duchowego (najpierw wewnątrz czakry anahaty, a następnie i na skalę nieporównywalnie większą od rozmiarów naszych materialnych ciał), rozpoczyna się ta część drogi rozwoju człowieka, która może doprowadzić go do pełnej samorealizacji duchowej!

Czakra manipura odczuwana jest zwykle jedynie przy doznawaniu emocji negatywnych, stwarzając wstrętne uczucie „ssania" lub nawet postrzeganie skręcających się i bulgocących w niej nieprzyjemnych energii.

Otóż możliwość odczucia swadhistany szczególnie wyraźnie pojawia się przy niezaspokojonym pobudzeniu seksualnym. Te nieprzyjemne wrażenia w dolnej połowie brzucha oraz odpowiednim odcinku kręgosłupa (te ostatnie występują dalece nie u wszystkich) są wynikiem przepełnienia czakry specjalnym rodzajem bioenergii — udaną, która powinna była ujść z czakry, wywołując orgazm. Na tym właśnie polega mechanizm orgazmu.

Zazwyczaj wyzwolona udana dostaje się do organizmu partnera. Jeśli partner nie otrzymuje tej „należnej" mu dawki udany, to po takim stosunku może odczuwać zmęczenie, wyczerpanie. Dlatego, z reguły, harmonię w relacjach seksualnych osiąga się tylko przy obopólnym orgazmie.

Nadmiar udany (własnej lub otrzymanej od partnera) ulega przemianie (sublimacji) w energię innych czakr (pod warunkiem, że czakry i odpowiednie kanały przewodzące — meridiany są sprawne i rozwinięte).

Na podstawie dominacji tej lub innej czakry można podzielić wszystkich ludzi na odpowiednie psychotypy.*

Każda czakra jest odpowiedzialna za zaopatrywanie w swobodne bioenergie narządów znajdujących się w granicach odpowiadającego jej segmentu ciała. Wiele chorób różnych narządów powstaje wskutek zanieczyszczenia odpowiadających im czakr. Specjalne ćwiczenia z czakrami pozwalają uzdrowić związane z tymi czakrami narządy [25].

Czakry komutują się szeregiem meridianów:

Suszumna jest szerokim meridianem, biegnącym od kości ogonowej w górę wzdłuż kręgosłupa, następnie przez obszar rdzenia przedłużonego do sahasrary. Suszumna przewodzi bioenergie o szerokim zakresie.

Wadżrini to wyodrębniający się w tylnej części suszumny węższy kanał, przewodzący udanę od swadhistany do innych czakr.

Czitrini (Brahmanadi) to meridian, biegnący z tyłu za suszumną wzdłuż linii kolczystych wyrostków kręgów i w warstwie skóry z tyłu za nimi. W głowie kanał biegnie wewnątrz czaszki wzdłuż kości potylicznej i wewnątrz niej do sahasrary. Meridian сzitrini przewodzi jeden z najbardziej subtelnych rodzajów bioenergii w organizmie.

Wzdłuż przedniej ściany ciała przebiega bardzo ważny dla nas meridian, zwany po chińsku żeń-mo — meridian przedni. Zaczyna się on od górnej potylicznej części głowy, tam, gdzie kończy się czitrini. Jego dwie gałęzie oplatają boki sahasrarę i łączą się na czole, a następnie wieloma kanalikami biegną w dół wzdłuż twarzy, zbierając się w rejonie wiszudhi. Trzecia duża gałąź od początku kanału opuszcza się przez mózgową część czaszki, przechodzi przez podniebienie i łączy się z pozostałymi gałęziami na przedniej stronie szyi. Następnie meridian opada szeroką wstęgą (o szerokości 8-10 cm) wzdłuż przedniej strony ciała, przebiegając w tkance podskórnej. Na dole przeszywa on kość łonową i wzdłuż krocza biegnie w kierunku kanałów kręgosłupowych.

Topografia i stan wszystkich struktur bioenergetycznych ciała, w tym czakr i meridianów, określa się za pomocą jasnowidzenia, które rozwija się poprzez systemy praktyk w radża-jodze [25].

Specjalne ćwiczenia pozwalają na połączenie meridianów kręgosłupowych i przedniego w jeden pierścień; ten krąg energetyczny nazywa się „orbitą mikrokosmiczną". Ćwiczenia z „orbitą mikrokosmiczną” dają unikatowy pozytywnie-emocjonalny efekt [25].

Poruszymy kwestię przemian bioenergetycznych w organizmie.

Energia dostaje się do niego głównie poprzez pożywienie. Następnie ona przechodzi ona szereg przemian.

Początkowo cała swobodna energia powstająca podczas przetwarzania pokarmu w przewodzie pokarmowym gromadzi się w manipurze. Jakość tej energii zależy od tego, jaką żywność spożywamy. Najordynarniejsze rodzaje bioenergii powstają z pożywienia pochodzącego z połowów i uboju, najsubtelniejsze — z owoców, jagód, zieleniny, ziaren. Następnie energia manipuryczna (samana) powinna być poddana przemianom wysubtelniającym — zanim będzie mogła zostać wykorzystana z maksymalną korzyścią na różnorodne potrzeby organizmu. Oczywiście następuje to jedynie przy posiadaniu rozwiniętych i sprawnych struktur bioenergetycznych uczestniczących w tym procesie.

Pierwszy etap wysubtelniającej transformacji następuje przy przemianie samany w udanę. Drugi — poprzez specjalne ćwiczenie — obracanie energii wzdłuż „orbity mikrokosmicznej". Przy tym energia z dwóch dolnych czakr jest podnoszona wzdłuż kanałów kręgosłupowych, „przerzucana" poprzez głowę i opuszczana wzdłuż kanału przedniego. Podczas opuszczania wzdłuż kanału przedniego energia ulega przemianie, co może poczuć każdy, kto opanował ćwiczenie. Kanał przedni stanowi jakby transformator dla bioenergii. W rezultacie przed praktykującym otwiera się zupełnie nowy świat bardzo subtelnych pozytywnych emocji; i bardzo ważne jest, aby to opanować, w szczególności, przy kontaktach seksualnych.

Rozwinięte czakry łączą się również poprzez szeroki meridian centralny, który przebiega przez środek ciała.

Obcowanie seksualne ludzi jedynie na poziomie prymitywnym odbywa się w formie tylko mechanicznego drażnienia stref erogennych. U osób rozwiniętych duchowo seks w znacznej mierze „przenosi się” w sferę subtelnych, pozytywnych emocji. Temu odpowiada też samo wyznaczenie przez nich celu takiego obcowania — nie najszybsze osiągnięcie własnego orgazmu, lecz obdarowanie partnera maksimum czułości, osiągnięcie wysokiej wzajemnej harmonii zespolenia dusz.

Przy stosunku seksualnym zachodzi intensywna wymiana bioenergetyczna między partnerami, przy czym nie tylko udany. Przy skierowanej na to uwadze, także możliwe jest przeprowadzenie aktywacji systemów bioenergetycznych, oczyszczania czakr i meridianów. Osoby, które opanowały umiejętność widzenia bioenergii, mogą obserwować ich strumienie i sterować nimi.

Poprzez kontakt seksualny można uzdrowić partnera.

Ale w innych przypadkach przez taki stosunek można również odnieść ciężkie uszkodzenia systemów bioenergetycznych, co prowadzi do schorzeń. Może się to zdarzyć przy obcowaniu seksualnym z pijanym, chorym lub bioenergetycznie ordynarnym człowiekiem.

Jest to szczególnie ważne dla ludzi podążających Drogą duchową: małżonek, który nie podąża razem z tobą do Boga, który m. in. nie usubtelnia swojej sfery emocjonalnej, nie wysubtelnia siebie jako świadomości — będzie cię hamował w twoim postępie duchowym. A jeśli nie zmienisz tej sytuacji radykalnie — zostanie ci to policzone jako grzech niespełnienia głównego przeznaczenia dla każdego człowieka — obowiązku duchowego doskonalenia się na miarę wszelkich swoich możliwości. Jezus Chrystus mówił o takich sytuacjach, że ci, którzy w celu spełnienia Jego Nauk, porzucą ziemskie przywiązania do swoich niegodnych małżonków i zmierzą do głównego celu swego życia — do Boga — otrzymają wszystkiego stokroć więcej, łącznie z dobrodziejstwami w życiu przyszłym (Mt 19,29; Mk 10,29-30).

* * *

Emocje seksualne, jak każde inne to są właśnie zjawiska energetyczne o charakterze pola, które nie tylko istnieją wewnątrz naszych ciał, ale także promieniują na zewnątrz, wywołując rezonans u niektórych innych istot, łącznie z ludźmi. Ci ostatni – uświadamiając lub nie uświadamiając sobie tego – mogą do tych pól się dostrajać.

Przekazywane są również takie cechy emitowanych emocji seksualnych, jak prymitywne chcenie — lub czułe obdarowywanie, jak ordynarność — lub subtelność, wyniosła pogarda — lub wdzięczność.

Jednak szczególnie wyraziste oddziaływania w sferze seksualnej mają miejsce, oczywiście, przy bezpośrednim kontakcie seksualnym.

W szczególności, właśnie z tej perspektywy należy rozpatrywać zagadnienie bioenergetycznej kompatybilności lub niekompatybilności partnerów.

Kompatybilność może skutkować wysoką harmonią obcowania.

Natomiast niekompatybilność może w niektórych przypadkach prowadzić do ciężkich stanów chorobowych, do pojawienia się poczucia obrzydzenia wobec partnera, ku przerażeniu perspektywą nowych z nim kontaktów seksualnych.

Jeszcze jednym niuansem jest to, że krótki czas trwania stosunku płciowego ze strony mężczyzny może zależeć nie od niego, ale od ordynarności energii swadhistany jego partnerki. Mianowicie, jeśli jej udana jest znacznie ordynarniejsza niż energia swadhistany danego mężczyzny, to jego akty płciowe z taką kobietą będą bardzo krótkie. Chociaż z innymi kobietami, będzie on odbywać dowolnie długie stosunki seksualne.

* * *

Z bioenergetycznego punktu widzenia dla pełnowartościowego funkcjonowania układu płciowego, należy nie tylko odznaczać się ogólną bioenergetyczną czystością i subtelnością, ale także mieć sprawne i rozwinięte wyżej wymienione struktury organizmu. Wśród nich następujące:

Adżnia — koncentracja w adżni podczas interakcji seksualnej ma analogiczny wpływ na sferę seksualną, jak aktywacja układu współczulnego autonomicznego układu nerwowego. Powoduje to obniżenie sprawności seksualnej zarówno u mężczyzn (osłabienie erekcji, skrócenie aktu seksualnego) jak i u kobiet (niezdolność do odprężenia psychicznego, dominacja pobocznych myśli itp.). Przebywanie chociażby jednego z partnerów koncentracją w adżni nie pozwala również drugiemu stabilnie wejść w subtelne stany emocjonalne. Harmonia w takich przypadkach jest nieosiągalna.

Opanowanie umiejętności przenoszenia koncentracji świadomości z adżni do anahaty i innych czakr pozwala na stabilne pozbycie się zniewolenia przez negatywne emocje. To również zatrzymuje „wewnętrzny dialog", którym tak wiele ludzi jest „zniewolonych”.

Jeśli w adżni są zanieczyszczenia bioenergetyczne, postrzegane jasnowidzeniem jako ciemne plamy, to bywa bardzo trudne przenieść koncentrację z niej do innej czakry, a utrzymać ją przez dłuższy czas poza adżnią — jest niemożliwością. Dlatego bardzo ważne jest, aby stale dbać o czystość tej czakry.

Anahata — przebywanie koncentracją w anahacie, będące stałym stanem w tle— już samo w sobie jest ważnym osiągnięciem duchowym. A podczas obcowania seksualnego — jest wręcz koniecznością. Połączenie energii dwóch anahat daje silny efekt emocjonalny.

Manipura — dominacja negatywnych stanów emocjonalnych, wspieranych przez energetyczny stan manipury, zbiega się z pobudzeniem części współczulnej autonomicznego układu nerwowego, co wyklucza harmonijne relacje seksualne. Odpowiednie rodzaje praktyk w zakresie zarządzania swoim systemem bioenergetycznym pozwalają na radykalne pozbycie się takich stanów, a także wielu podobnych.

Swadhistana — wiodąca czakra układu płciowego. Istnienie wystarczającego potencjału bioenergetycznego w czakrze jest warunkiem koniecznym do wyrażania emocji seksualnych i osiągnięcia orgazmu u przedstawicieli obu płci, a także do przejawiania zdolności erekcyjnej u mężczyzn.

To właśnie infantylizm swadhistany wyjaśnia brak orgazmów przy wszystkich innych sprzyjających warunkach u niektórych kobiet w początkowym okresie po rozpoczęciu życia płciowego; pomyślne doświadczenie seksualne prowadzi następnie do „dojrzewania” czakry.

Rozdzielenie koncentracji świadomości pomiędzy anahatą i swadhistanę prowadzi do pełnego przejawu seksualności podczas interakcji seksualnej.

Muladhara — istnienie rezerwowego potencjału bioenergetycznego w muladharze zapewnia pewną, stabilną realizację funkcji seksualnej, ponieważ energia muladhary wypełnia swadhistanę w przypadkach jej wyczerpania.

Wadżrini — to meridian, wzdłuż którego udana rozprzestrzenia się ze swadhistany. Oczyszczenie i rozwój wadżrini pozwala kobietom, u których anorgazmii towarzyszą bolesne odczucia, pozbyć się tych objawów, poprzez „rozładowanie” zastojowych zjawisk bioenergetycznych w swadhistanie. Wadżrini jest zwykle oczyszczana za pomocą specjalnych technik jednocześnie z suszumną.

Czitrini to meridian, koncentracja w którym pozwala osiągać właśnie najsubtelniejsze stany emocjonalne — tak cenne przy obcowaniu seksualnym.

Kanał przedni — koncentracja w nim stwarza wysokie natężenie czułości u obojga partnerów.

Warto również zaznaczyć, że uzdrowieniu z wielu przewlekłych chorób układu płciowego będą sprzyjać zimowe kąpiele w lodowatej wodzie („morsowanie”), o czym można przeczytać w pracach [25,40,42,72].