SEKSUOLOGIA/WSTĘP

WSTĘP

Wiadomo, jaki niekorzystny wpływ wywierają zaburzenia w sferze seksualnej na stan emocjonalny i status społeczno-psychologiczny człowieka, jego aktywność społeczną.

Otóż istnieje wiele tego typu problemów osobistych. Tak więc w okresie adolescencji czołowe miejsce wsród nich zajmuje pragnienie do masturbacji, które wchodzi w konfrontację z zakazami moralnymi. W kolejnych latach na pierwsze miejsce mogą wysunąć się niezaspokojenie seksualne lub przeciwnie zmęczenie wymuszonymi stosunkami płciowymi. Cały szereg osób cierpi z powodu wrodzonych lub nabytych anomalii ukierunkowania płciowego i jeszcze więcej — zaburzeń czynnościowych układu rozrodczego, takich jak impotencja i przedwczesna ejakulacja u mężczyzn oraz anorgazmia u kobiet (w przypadkach, gdy ona wywołuje dolegliwości).

Pod wpływem religijnych dogmatów judaizmu (przyjętych w niemal niezmienionej formie przez wiele kościołów chrześcijańskich) przez stulecia badania seksuologiczne w krajach europejskich praktycznie nie istniały, a wiele zagadnień rozstrzygano w sposób schematyczny, opierając się na „prawie” Starego Testamentu.

Dopiero pod koniec XIX wieku w Europie zaczęły pojawiać się pierwsze poważne prace na ten temat [27,33-34,46-48,50,53-54,58-60,69].

W połowie XX wieku dokonał się znaczący postęp w tej dziedzinie wiedzy dzięki badaniom grupy amerykańskich naukowców pod kierownictwem A. Kinseya [90-91].

W kolejnych dekadach przeprowadzono szereg badań eksperymentalnych na zwierzętach dotyczących neurofizjologii seksualnej [57,78,96-97] i seksuologicznych aspektów psychologii społecznej [2,26,70,85-86].

Spośród ówczesnych badań rosyjskich z zakresu seksuologii na szczególne wyróżnienie zasługują prace A. M. Swiadoszcza [64-65].

Po wprowadzeniu pierestrojki, na czele której stał prezydent Gorbaczow i późniejszej liberalizacji działalności wydawniczej w Rosji — ukazał się cały szereg znakomitych książek o tematyce seksuologicznej [41,49,51 i in.]. Wśród nich chciałbym szczególnie wyróżnić książkę Barbary Kiesling „Uzdrawiające właściwości seksu” [49], w której autorka opisuje seks jako okazję do pomagania innym ludziom — w przeciwieństwie do egoistycznego stosunku do niego.

Książka, którą teraz czytasz, mój Czytelniku, zawiera materiały, które zgromadziłem w ciągu lat pracy w Centrum Seksuologicznym, kierowanym przez profesora A. M. Swiadoszcza, w Instytucie Naukowo-Badawczym Medycyny Doświadczalnej, Instytucie Naukowo-Badawczym Położnictwa i Ginekologii, a także w kolejnych latach, gdy całkowicie poświęciłem się zgłębianiu i popularyzacji sztuki samoregulacji psychicznej oraz metod rozwoju duchowego.