Ekopsychologia/Praca w świecie materialnym Praca w świecie materialnymDla każdego człowieka, nawet jeśli jeszcze nie dojrzał do ogarnięcia prawd religijnych, istotne są dwie zasady w podejściu do swojej pracy. Pierwsza to uczciwość plus chęć jak najwięcej się nauczyć. Druga zasada oznacza nie tylko chęć uczenia się, ale także dość częstą zmianę kierunków zastosowania swoich wysiłków i zmianę miejsc pracy. W tym przypadku na każde nowe miejsce przychodzimy już wzbogaceni doświadczeniem pracy na wszystkich poprzednich. To znacząco wzbogaca doświadczenie życiowe, rozwija intelektualnie i stwarza obiektywne przesłanki do szacunku ze strony innych. Jednakże osoba religijna musi podchodzić do własnej pracy z jeszcze większą powagą. Mianowicie, musi ona postrzegać swoją działalność społeczną jako służenie Bogu. Nazywa się to karma jogą. Karma joga to droga do samodoskonalenia poprzez pomoc Bogu w Jego Ewolucji. Konkretnie wyraża się to w różnorodnej pomocy innym ludziom — pomagania w tym, co jest dla nich naprawdę korzystne, łącznie z pomocą duchową. Przy tym należy dążyć do służenia z wykorzystaniem właśnie swoich najwyższych umiejętności. A także dążyć do opanowania coraz to wyższych nawyków dla swojego służenia [10, 18]. Osobisty interes materialny przy takim podejściu odchodzi na odległe miejsce. Przecież takie służenie jest przejawem swojej miłości do Boga i ludzi. Czy słuszne jest sprzedawanie swojej miłości za pieniądze? Kriszna mówił o tym w ten sposób: „Zważajcie na pracę, a nie na zysk z niej!… Nieszczęśni są ci, którzy działają tylko dla nagrody za swoją działalność!” [10, 18] (Bhagawadgita, rozdział 2:47, 49). Karma-joga jednak wcale nie jest zasadą pracy za darmo. Karma-jogin utrzymuje się z „resztek ze swoich ofiarnych darów”, jak obrazowo wyjaśniał Kriszna [10, 18] (Bhagawadgita, rozdział 3:13). Swoją drogą też ci, którym udziela się pomocy, nie powinny zapominać, że ich pomocnik musi również za coś kupić jedzenie, czymś opłacić transport, mieszkanie i itd. Przypomnijmy słowa Jezusa Chrystusa w tej kwestii: „Godzien jest robotnik wyżywienia” (Ewangelia Mateusza 10:10), „Zasługuje robotnik nagrody za swoją pracę” (Ewangelia Łukasza 10:7). I — bardzo ważne słowa Kryszny z Bhagawadgity: „Złodziejem jest ten, kto na otrzymane dary nie odpowiada darami” [10:18] (Bhagawadgity, rozdział 3:12). Poprzez nieustanne, intensywne poszukiwania duchowe i nie inaczej, niż poprzez służenie zgodne z zasadami karma jogi, człowiek rozwija Miłość, Mądrość i Moc. … Wiele już mówiliśmy o Miłości; teraz porozmawiajmy o Mądrości — cesze, bez której niemożliwe jest osiągnięcie doskonałości, niemożliwe jest osiągnięcie Zjednoczenia się z Bogiem. Mądrość to wiedza o tym, co najistotniejsze: jakim On jest — Bóg, kim jest człowiek, jaki jest sens życia, czym jest Ewolucja Wszechświatowej Świadomości. To także wiedza o różnorodności dusz, umiejętność rozróżniania ludzi według ich cech, zdolności, możliwości związanych z ich wiekiem psychogenetycznym. To także wiedza o Prostej Drodze do Doskonałości i różnorodnych wariantach zboczenia z niej. To wiedza o tym, jak można pomóc każdemu człowiekowi w jego Ewolucji, określając dostępną dla niego formę pomocy duchowej. Mądrość zdobywa się poprzez badania teoretyczne i doświadczenie praktyczne. To pierwsze polega na studiowaniu instrukcji, które Bóg niejednokrotnie dawał wcielonym ludziom, a także na poznawaniu doświadczeń ludzi w ich poszukiwaniu i błądzeniu na Drodze do Niego. Wiedzę praktyczną człowiek zdobywa poprzez studiowanie siebie i Boga na Drodze duchowej, a także w procesie służenia duchowego i w kreatywności duchowej.
|
| ||||||||
|
| |||||||||