Współczesna wiedza o Bogu, Ewolucji, sensie życia człowieka.
Metodologia duchowego doskonalenia się.

Ekopsychologia/Ubranie

Ubranie

Koniecznie trzeba dużo chodzić, obcując z Bogiem pośród żywej przyrody. Dlatego powiem kilka słów o ubiorze.

Pierwsza ważna zasada dla podążającego Drogą duchową jest tutaj taka: starać się unikać noszenia odzieży syntetycznej, zwłaszcza tej, która przylega bezpośrednio do skóry. Tkanina syntetyczna wytwarza na sobie potencjał elektryczny, który ma szkodliwy wpływ na energosystemy organizmu, a także przeszkadza normalnej energowymianie z otaczającym środowiskiem.

Syntetyka jest szczególnie niekorzystna przy pracy psychoenergetycznej — zarówno na sali, jak i na łonie przyrody.

Nie ma jednak powodu, aby unikać na przykład polietylenowych płaszczy przeciwdeszczowych w razie deszczu lub gumowych butów w dżdżystą pogodę.

Zimą gumowce powinny być o 2-3 rozmiary większe niż zwykły rozmiar obuwia, a do każdego buta można włożyć po dwie wkładki, na nogę zakładać po 2-3 wełniane skarpety, a na nie — aby nie za bardzo się przecierały — zwykłą skarpetę.

Aby nogi nie marzły, należy ubierać wełniane skarpety właśnie na bose nogi: wilgotna wełniana tkanina nie ziębi ciała.

To samo dotyczy odzieży wierzchniej: jeśli nagle zdarzyło się bardzo zmoknąć, to po jej wyżęciu trzeba najpierw założyć wełniany sweter, a całą resztę — na jego wierzch.

Należy zwracać uwagę na gładkość wierzchniej części podeszwy obuwia. Jeśli pod piętą są nierówności, to przy długotrwałym chodzeniu powstaje zapalenie okostnej kości piętowych.

Albo w niektórych rodzajach obuwia podeszwa zaczyna się wypaczać w przedniej części: to zsuwa się nie wiadomo po co włożona w nią warstwa tektury. W rezultacie może to zaburzyć funkcjonowanie stawów dużych palców, co prowadzi niekiedy do poważnego zapalenia stawów z obrzękiem całej stopy. Aby przywrócić takie buty do stanu używalności, trzeba oddzielić podeszwę, wyrwać z niej warstwę tektury, a następnie przykleić na nowo.